Rozdział 114

Wszystko poszło zgodnie z planem i już po kilku dniach Olga była z nami, dzieciaki ją uwielbiały więc mogliśmy realizować swoje marzenia bez problemu, co drugi dzień mieliśmy jakąś sesje a w weekendy jeździliśmy i koncertowaliśmy. Dziś mamy w końcu wolne i spędzamy dzień z dziećmi na placu zabaw w parku tym razem. 

L: Violetta jutro mnie nie ma cały dzień, muszę lecieć do NY

V: Ale po co? 

L: Mam tam coś do załatwienia po prostu 

V: A okej, rozumiem skoro musisz - zaczęłam się zastanawiać o co może chodzić, Leon coraz częściej wyjeżdżał, czy on mógłby mnie zdradzać? Mam nadzieję że jednak nie

L: Coś się stało? Masz dziwną minę

V: Leon czy ty masz kogoś?

L: Co? O co Ci chodzi Violetta?

V: Leon często wyjeżdżasz, nie ma Cię kiedy jesteś potrzebny

L: Violetta nie przesadzaj 

V: Leon mówię prawdę, widziałam zdjęcie w gazecie twoje i jakiejś dziewczyny 

L: No to pewnie Blanka, nic nas nie łączy, nagrywam z nią teledysk i tyle 

V: Wiesz ona uważa coś innego 

L: Że co?

V: Proszę - dałam mu telefon z artykułem na temat jego nowej miłości z Blanką , czytał i nie dowierzał chyba zbytnio w to co widzi. Kiedy skończył widać było że jest wściekły. Wyciągnął swój telefon i zaczął gdzieś dzwonić.

L: Halo? Blanka? Co to ma być w tej gazecie? Co ty sobie wyobrażasz. Powiedz że jutro mnie nie będzie i niech szukają kogoś nowego na moje miejsce 

V: Leon, uspokój się 

L: Jak się mam uspokoić?! Ona nagadała takich bzdur. A ty w to wszystko uwierzyłaś! Jak mogłaś w ogóle o czymś takim pomyśleć co?!

J: Dlaczego się kłócicie? Coś źle zrobiłem?

V: Nie kochanie to nie twoja wina idź się bawić z Danielem 

J: Rozwiedziecie się?

L: Co? Skąd Ci to przyszło do głowy?

J: Rodzice mojej koleżanki w przedszkolu się rozwiedli bo się bardzo kłócili 

L: Jorge spokojnie nie rozwiedziemy się, kocham waszą mamę - uśmiechnęłam się, Jorge nas przytulił i pobiegł znów do Daniela, a ja siedziałam na kocu obok Leona który mnie obiął i przeprosił. Ja zrobiłam to samo. 

 

*5 LAT PÓŹNIEJ*
Chłopaki są już tacy duzi i bardzo do siebie podobni, wkładałam zdjęcia do albumu i wspominałam te ostatnie lata spędzone z nimi. Kocham ich wszystkich bardzo.

L: Co tam robisz kochanie

V: Uzupełniam album, spójrz jakie mam piękne zdjęcia 

L: Cudowne, wiesz ja też mam parę zdjęć

V: A jakich?

L: Z naszej trasy koncertowej

V: To dawaj mi je muszę je tutaj włożyć - Leon podszedł do szafki i otworzył szufladę z której wyciągnął kilka zdjęć i dał mi je

Popatrzyłam na nie i od razu łezka się w oku zakręciła na tak piękne wspomnienia

Było cudownie, siedzieliśmy jeszcze chwilę na tym albumem i kiedy wstawaliśmy zakręciło mi się w głowie, ale na szczęście Leon mnie złapał

L: Wszystko dobrze?

V: Tak za szybko wstałam widocznie - od paru dni jest mi tak jakoś źle i w zasadzie nie wiem co mi dolega. 

L: Violetta widzę że z Tobą jest coś nie tak od pewnego czasu. 

V: Wydaje Ci się przecież 

L: A może ty w ciąży jesteś? - Leon zaczął się śmiać, a ja stałam jak wryta - ej co Ci? przecież żartuje 

V: To tak nie żartuj, przecież wiesz że nie ma szans żebym zaszła już w ciąże byłeś przy badaniach 

L: Tak byłem i wiem że o że mamy chłopaków to cud 

J: Mamo a wiesz że ciocia Fran jest w ciąży?

V: Co? Skąd wiesz? 

J: Alba mi powiedziała jest u nas - Fran nic mi nie mówiła, a może to jest powód dla którego nas zaprosiła w sobotę, ale zaraz zaraz 

V: Jorge jako to Alba jest u nas?

J: No przyszła niedawno, wiesz jak coś to się zgodziłaś - wybiegł z naszej sypialni a ja nie wiedziałam co się właśnie wydarzyło 

L: Czy on sobie nie pozwala za dużo?

V: Sama już nie wiem, wiesz nie sprawia żadnych problemów, ała.. - nagle poczułam okropny ból w podbrzuszu 

L: Violetta co się stało?

V: Nie wiem... boli mnie brzuch i to bardzo 

L: Jedziemy do szpitala 

V: O nie, nic mi nie będzie - i wtedy poczułam się jeszcze gorzej - dobra jedźmy 

Dan: Mamusiu co się dzieję? 

L: Daniel biegnij po Jorge i idźcie do cioci Ludmiły szybko 

Dan: Jasne - Daniel pobiegł i kiedy Leon mnie wynosił widzieliśmy że pobiegli prosto do domu Ludmiły. Brzuch nie przestawał mnie boleć szybko w szpitalu zabrali mnie na badania i po chwili wszystko już było dobrze. 

V: Panie doktorze co mi jest?

Dok: To nic złego niech się pani nie martwi 

V: Okej

Dok: Będzie pani musiała teraz co miesiąc tu przychodzić 

V: Nie rozumiem 

Dok: Jest pani w ciąży, dokładnie to 11 tydzień 

V: Słucham? 

Dok: Proszę tutaj ma pani USG i proszę się oszczędzać 

V: Jasne, dziękuje - wyszłam z sali cała oszołomiona, jak to w ciąży i to już 11 tydzień... pięknie 

L: Violetta co się stało? Ej wszystko w porządku?

V: Nie uwierzysz

L: Violetta mów bo nie wiem co mam myśleć

V: Jestem w ciąży 

L: Co?! Ale jak to?

V:No ja nie wiem, ale to już 11 tydzień - Leon podniósł mnie i okręcił wokół własnej osi widać że był szczęśliwy jak wtedy kiedy dowiedział się o pierwszej ciąży, szczęśliwi wróciliśmy do domu i od razu poszliśmy po dzieciaki do Ludmiły  

Lu: Jesteście, co się stało? 

V: Wszystko w porządku Ludmiła nie martw się 

Lu: No ale co Ci jest? Chłopaki mówili że strasznie Cię bolał brzuch że Leon Cię musiał wynosić 

L: Ludmiła spokojnie wszystko jest w jak najlepszym porządku 

Lu: No to dobrze, może zostaniecie na kolacji? 

V: Nie będziemy Ci robić kłopotu 

Fe: O Leon Viola chodźcie napijemy się czegoś

V: O nie ja dziś nie piję ostatnio sie to źle skończyło 

Fe: Przecież to było prawie 3 miesiące temu 

V: Ile?

Fe: Prawie 3 miesiące, coś się stało?

V: Nie, nic my wrócimy do domu innym razem zostaniemy

L: Jorge, Daniel idziemy! - wszyscy poszliśmy do domu, teraz mnie olśniło, wety z Leonem byliśmy tak pijani że jakoś wyszło że będzie kolejne nasze maleństwo. 

J: Mamuś czy wszystko jest dobrze?

V: Nawet bardzo dobrze.

J: To co Ci było?

V: A obiecasz że nie powiesz jeszcze nikomu?

J: Obiecuję

L: Będziecie mieć rodzeństwo 

J: Co? Ale super będę miał kolejnego brata!

L: Albo siostrę

J: Nie! chcę brata 

V: Obawiam się że to tak wybierać nie można wiesz - Jorge był trochę smutny ale w końcu zrozumiał że nie ma tego co się chce. Leon zaczął znów koncertować ale pierwszy koncert ma za 3 miesiące więc mamy jeszcze trochę prywatności zanim dziennikarze zaczną za nami znów łazić.