Rozdział 97

Obudziłam się w wielkim bólem głowy, byłam cała naga nie za bardzo wiedziałam co się stało, prawie nic nie pamiętałam z poprzedniego wieczoru, obróciłam się i zobaczyłam śpiącego Leona. Zaraz Zaraz 

V: Leon?! 

L: Violetta?! Czy my?

V: Na to wygląda, przepraszam 

L: Nic się nie stało, ale musimy o tym zapomnieć 

V: Jasna sprawa, może chcesz coś zjeść?

L: Nie dziękuję, lepiej już pójdę - Leon ubrał się i ja zrobiłam to samo, kiedy miał wychodzić i otworzył drzwi za nimi stała Fran 

F: O proszę a co to się wydarzyło?

V: Nic, Leon zapomniał zarezerwować sobie hotelu, a że pogadaliśmy i jesteśmy przyjaciółmi zaproponowałam pomoc, tyle

F: A już myślałam że 

L: Dobra Fran nie kończ, dzięki Viola, cześć- Leon wyszedł a ja zaprosiłam Fran do środka i zrobiłam kawę, porozmawiałyśmy sobie na temat wszystkiego, musimy się wygadać bo niedługo po chrzcinach wyprowadzają się do Madrytu, będę za nią bardzo tęsknić. Z racji tego że Fran wyszła dopiero o 13 nie chciało mi się już gotować więc postanowiłam zjeść coś na mieście. Poszłam do niegdyś mojej i Leona ulubionej knajpy, siadłam i zamówiłam swoje ulubione jedzenie. Czekając na swoje zamówienie wyciągnęłam telefon i czytałam jakieś wiadomości, nagle ktoś się do mnie przysiadł 

L: Cały czas tu przychodzisz? 

V: Leon, wystraszyłeś mnie, dawno tu nie byłam i postanowiłam przyjść 

L: To dobrze że przyszłaś, lubię Cię oglądać 

V: Leon, daj spokój 

L: No dobra tylko się nie obrażaj, jesteśmy przyjaciółmi i jeśli się zgodzisz to spędzę z Tobą to popołudnie 

V: No bobrze zgadzam się. 

 

*WIECZÓR 20.30*

Ten dzień był cudowny, spędziłam go z Leonem, znowu cieszę się z życia mimo że wiem że nie mogę być z Leonem wystarczy mi sama świadomość że go mam. Wyciągnęłam z szafy nasze zdjęcia i zaczęłam oglądać i wspominać jak było nam dobrze i nawet nie wiem kiedy zasnęłam. 

Wstałam rano cała w zdjęciach, pochowałam je znów do pudełka i poszłam wykonać swoje poranne czynności, następnie zrobiłam śniadanie, a po chwili ktoś zadzwonił do moich drzwi, poszłam otworzyć, za nimi stał nie kto inny jak Ludmiła 

V: O a co ty tutaj tak wcześnie robisz?

Lu: Violetta powiedz mi gdzie zniknęłaś z mojego ślubu? Byłaś z Leonem?

V: Co? Skąd taki pomysł? 

Lu: Violetta oglądałam zdjęcia i jest na jednym z nich jak się całujecie 

V: CO?

Lu: To co słyszysz, powiedz mi prawdę

V: Ludmiła prawda jest taka że ja nic nie pamiętam, za dużo wypiłam i Leon też, ale nic się nie zdarzyło więcej 

Lu: Przysięgasz?

V: Tak, ale powiem Ci coś, udało mi się porozmawiać z Leonem i jesteśmy przyjaciółmi

Lu: No to cudownie, dziś wieczorem robię kolację i będzie Leon z Izą, Diego z Fran no i zapraszam też Ciebie 

V: No nie wiem.. będę się czuć dziwnie, wy macie pary a ja? Jestem sama nawet zwierzęcia nie mam

Lu: Dobra przestań gadać masz być na 20 u nas w domu, a teraz znikam. - jak powiedziała tak wyszła a ja zostałam sama, zaczęłam sprzątać po śniadaniu, zastanawiałam się czy mam iść na tą całą kolację, postanowiłam że nie pójdę, nie chcę się czuć dziwnie w ich towarzystwie, postanowiłam włączyć film i zrobiłam popcorn, po chwili usłyszałam jakby ktoś wchodził do mojego mieszkania, chwilkę później nie pamiętam już nic

 

LUDMIŁA

Była już 20.30 a Violi dalej nie było, domyśliłam się że nie przyjdzie ze względu na Leona i Izę, nie powiem nie wiem co Leon w niej widzi, nie polubiłam jej za bardzo. Postanowiłam zadzwonić do Violi ale niestety nie odbierała więc pewnie śpi..  

Lu: No niestety Viola nie obiera, znając ją to pewnie śpi

F: Szkoda że jej nie ma

D: Ale jesteś pewna że się nic nie stało? To trochę do niej nie podobne 

Lu: Co masz na myśli? 

Fe: Dobra nie przejmujmy się na zapas, Viola ostatnio była zmęczona wszystkim więc pewnie odpoczywa. - zakończyliśmy temat i skończyliśmy kolację, później przenieśliśmy się do salonu gdzie bł włączony telewizor, akurat leciały wiadomości, 

,, Jesteśmy pod kamienicą w której doszło do napadu i prawdopodobnie porwania jeden z mieszkanek, jak to możliwe że nikt nic nie słyszał i nic nie widział? Będziemy informować państwa na bieżąco jeśli tylko się czegoś więcej dowiemy."

Lu: O nie 

L: Co się tak drzesz Ludmiła?

Lu: To przecież kamienica Violi...

L: TO jeszcze nic nie znaczy

Fe: Chwila, patrzcie to przecież jej mieszkanie poznaje 

Lu: Diego miałeś rację... coś się jej stało jaka ja jetem głupia... musimy ją znaleźć  

I: A po co? Przecież policja jej szuka. A poza tym na pewno nic jej nie jest, zajmijmy się czymś ważniejszym lepiej

Lu: Coś ty powiedziała? Leon co ty w niej do cholery widzisz?! 

L: Iza, Violetta to nasza przyjaciółka musimy ją znaleźć 

I: O nie ja jej nie znam i nie będę się bawić w poszukiwania, a ty jako mój chłopak powinieneś być po mojej stronie!

Fe: Wiesz co Iza ty nie wiesz co to jest przyjaźń więc jeśli nie chcesz nam pomagać po prostu wyjdź

I: Dobrze, Leon idziemy.

L: Nie, ty idziesz ja zostaje 

I: Super. Iza wychodzi- pstryknęła palcami i po prostu wyszła  

F: Jakby znajome prawda Ludmiła?

Lu: Nic więcej nie mów, idziemy jej szukać, Viola mówiła mi że od pewnego czasu czuje się obserwowana. 

F: Mi też to mówiła, jak byłam u niej po waszym ślubie to mówiła że ostatnio widziała jakąś dziewczynę cały czas i podobno widać było że za nią specjalnie chodziła, ale nic więcej mi nie powiedziała...  

L: Musimy ją znaleźć choćby nie wiem co