Rozdział 22

MIESIĄC PÓŹNIEJ 

Minął miesiąc z moją nogą na szczęście w porządku i mogę normalnie wystąpić na koniec roku 

- Viola! - krzyknęła Camila 

- Tak?

- Organizuję imprezę w jednym z klubów dzisiaj i chcę Cię zaprosić 

- O proszę, z wielką chęcią przyjdę - powiedziałam 

- A Viola nie obrazisz się jak zaproszę Leona z jego dziewczyną? - kiedy to powiedziała zachciało mi się śmiać- Z czego się śmiejesz? 

- Bo z tego co wiem Leon jest sam 

- Ale jak to? 

- Tak to, z resztą zapytaj go to się dowiesz - powiedziałam kiedy zobaczyłam Leona 

- Cześć dziewczyny, co tam?

- Rozmawiałam z Violettą i podobno jesteś sam 

- No jestem ale ja nigdy nie mówiłem że nie jestem sam- Camila była w szoku kiedy Leon to powiedział

- Ale jak przecież 

- Camila nie we wszystko trzeba wierzyć wiesz? A zwłaszcza sobie dopowiadać 

- No dobra, to wpadnij później do klubu organizuję niewielką imprezę 

- Będę - powiedział i odszedł puszczając mi oczko, oczywiście Camila to widziała 

- Viola to znaczy że masz szansę 

- Camila 

- No weź 

- Myślę że Leon będzie miał wam coś do powiedzenia już niedługo ale musicie poczekać - powiedziałam i zostawiłam ją z tą informacją, na pewno będzie teraz w szoku i będzie się zastanawiać o co chodzi. 

Kiedy upewniłam się że w pobliżu Leona nie ma nikogo złapałam go za rękę i zaciągnęłam go do kantorka 

- A co ty robisz? 

- Chcę na chwilkę pobyć z Tobą sam na sam - powiedziałam i zaczęłam go całować, on oddawał każdy mój pocałunek i przytulał coraz mocniej do siebie 

- Kocham Cię - powiedział kiedy się oderwał - nie wiem czym sobie zasłużyłem na taki skarb 

- Ja Ciebie też kocham i to chyba ja powinnam zadać to pytanie - uśmiechnęłam się i wyszliśmy z kantorka i resztę dnia spędziliśmy na próbach. 

Z racji tego że dziś jest impreza wcześniej Pablo nas wypuścił i od progu domu zaczęłam już myśleć co założę. Postawiłam w końcu na coś innego niż zwykle, miałam krótki czarny top na ramiączkach, na to założyłam skórzaną kurtkę i do tego czarna, obcisła i krótka spódniczka no i oczywiście dziś postawiłam na szpilki. Leon oszaleje jak mnie zobaczy. 

FRANCESCA 

Jesteśmy już w klubie i właśnie dołączyła do nas Violetta, prawie jej nie poznałam wyglądała inaczej, widziałam też jak Leon się na nią patrzy. Może ten wieczór coś zmieni pomiędzy nimi. 

- To co po drinku? 

- Jasne - zaczęła się w końcu impreza, całkiem dobrze się bawiliśmy, z dziewczynami właśnie tańczymy i podszedł do nas jakiś chłopak i zaczął się kleić do Violetty więc zostawiłyśmy ją z nim samą. 

- A gdzie Violetta? - zapytał Diego 

- Tańczy z jakimś chłopakiem 

- Co? - zapytał nagle Leon 

- No podszedł do niej jakiś chłopak i z nią tańczy a my nie chcemy przeszkadzać - powiedziałam i od tamtego momentu Leon nie oderwał wzroku od tańczącej Violetty i tego chłopaka, to wszystko jest bardzo ciekawe. 

KILKA GODZIN PÓŹNIEJ
VIOLETTA 

Nawet nie wiem kiedy mi zleciały te godziny, cały czas tańczyłam i piłam. Poznałam jakiegoś chłopaka, fajny ale nic poza tym, dobrze się z nim rozmawia. Kiedy wróciłam do reszty zobaczyłam że nie ma Leona 

- A gdzie Leon?

- Wyszedł już

- Jak to? Dawno?

- Jakieś pół godziny temu, a czemu pytasz?

- Tak tylko - odpowiedziałam i posiedziałam z nimi jeszcze chwilę i udałam że zaczynam być zmęczona i powiedziałam że idę do domu. Oczywiście pojechałam do Leona, miałam komplet kluczy dlatego nikogo nie musiałam budzić a wiem że jego rodzice nie lubią jak się ich wyrwie ze snu. 

Weszłam na piętro i skierowałam się do pokoju Leona, widziałam że siedzi na łóżku tyłem to wejścia więc mnie nawet nie zauważył. Dopiero po chwili zauważył że weszłam 

-Co tu robisz? 

- Przyszłam do Ciebie 

- Po co? Tamten chłopak nie był wystarczający?

- Leon daj spokój 

- Violetta jak mam dać spokój, moja dziewczyna przymila się do jakiegoś chłopaka 

- Leon 

- Violetta ja już chyba tak nie mogę, ukrywać się a widzę że ty się dobrze bawisz

- Leon zwariowałeś? Przepraszam jeśli to było takie złe, przysięgam nic z tym chłopakiem by mnie nie łączyło z nim się tylko dobrze rozmawiało

- Na pewno? 

- No pewnie że tak, to ty jesteś najważniejszy - powiedziałam i przytuliłam się do niego, on zaczął mnie całować i ściągnął ze mnie kurtkę a potem każdą rzecz po kolei i kochaliśmy się i po dłuższym czasie usnęliśmy w swoich ramionach. 

RANEK 

Obudziła nas mama Leona która wpadła do niego do pokoju 

- O matko przepraszam, Violetta nie wiedziałam że jesteś 

- Mamo - powiedział Leon - dlaczego wchodzisz bez pukania? 

- Już nie będę, zejdźcie zaraz na śniadanie i jeszcze raz przepraszam - powiedziała zakłopotana i wyszła, a ja z Leonem zaczęłam się śmiać, szybko się ubraliśmy i ogarnęliśmy i zeszliśmy do jego rodziców i w miłej atmosferze zjedliśmy śniadanie. 

- To co Leon możemy się już cieszyć?

- Ale z czego mamo

- Czy to już będzie coś na poważnie?

- Mamo 

- No co?

- W swoim czasie się dowiesz - powiedział Leon i ten temat się skończył. Zostałam też u nich na obiedzie, a później udaliśmy się stworzyć nasz nowy projekt.

FRANCESCA 

Wstałam dość późno, też późno wróciliśmy więc kiedy tylko się ogarnęłam stwierdziłam że pójdę do Violetty i dowiem się jak się czuję.

Kiedy byłam już pod jej domem zadzwoniłam dzwonkiem i czekałam aż ktoś mi otworzy 

- O witaj Francesca - usłyszałam po chwili głos Olgi - a co Cię tutaj sprowadza?

- Ja do Violetty 

- Ale Violetty nie ma 

- Jak to nie ma? Wyszła gdzieś?- zapytałam zdziwiona 

- Nie wróciła wczoraj do domu 

- Jak to? 

- A coś się stało?

- Nie musiałam w takim razie coś źle zrozumieć od niej, przepraszam za kłopot - powiedziałam i po pożegnaniu odeszłam. Gdzie ona jest skoro nie wróciła wczoraj do domu. 

MAXI 

Byliśmy dziś umówieni z Leonem na próbę więc właśnie idziemy do niego z chłopakami, drzwi otworzyła nam jego mama 

- Dzień dobry my do Leona 

- Ale Leona nie ma 

- Jak to?

- Wyszedł godzinę temu

- A nie mówił kiedy wróci?

- Raczej nie prędko - powiedziała i zamknęła drzwi a my staliśmy w szoku 

- Gdzie on do cholery jest? - powiedział zły Broadway 

- Spokojnie zadzwońmy do niego - powiedział Fede, ale niestety Leon nie odbierał 

- To może pójdziemy do mnie? - zaproponowałem - zrobimy próbę bez Leona 

- Okej chodźmy- powiedział Andres no i poszliśmy, Leon nigdy taki nie był zespół był dla niego najważniejszy. Gdzie on jest i dlaczego zapomniał. 

PONIEDZIAŁEK 

LEON 

Jadę właśnie do studia, spędziłem tutaj cały weekend razem z Violettą i tworzyliśmy coś co już niedługo będziemy mogli pokazać. Koło 9.30 byłem już na parkingu i po zaparkowaniu wszedłem do studia 

- Cześć chłopaki - powiedziałem kiedy zobaczyłem Maxiego, Broadwaya i Andresa 

- Ta cześć - powiedzieli dziwnie 

- Coś się stało?

- Ty nam powiedz 

- Nie rozumiem 

- Gdzie byłeś w sobotę? Kiedy mieliśmy mieć próbę

- Jaką próbę?

- Leon co z tobą? Zapominasz o próbie którą sam organizujesz i nie odbierasz telefonu 

- Przepraszam chłopaki ale nie mogę powiedzieć co robiłem 

- A no tak pewnie kolejna paniusia 

- Uważaj sobie - powiedziałem wściekły do Maxiego 

- Bo co? Mam tego dosyć to nie pierwsza taka sytuacja - odpowiedział, może i ma rację ale  co ja poradzę że muszę ukrywać swoje szczęście.  

VIOLETTA 

Od samego rana Fran jest na mnie zła i nie wiem o co jej chodzi 

- Fran możemy porozmawiać?

- A po co?

- Bo coś jest chyba nie tak

- Violetta gdzie byłaś w sobotę?

- Słucham? A gdzie miałam być?

- Byłam u Ciebie i Cię nie było a Olga powiedziała że nie wróciłaś na noc 

- Fran 

- Byłaś u jakiegoś chłopaka? U tego co go poznałaś?

- Fran nie mogę Ci powiedzieć 

- Co z Ciebie za przyjaciółka? - powiedziała i odeszłą zła, no tak ma rację jestem okropna... od 2 miesięcy spotykam się z Leonem i ona o tym nie wie...  To już zaczyna się za bardzo komplikować musimy to w końcu zmienić... 

- Leon! - zawołałam go kiedy tylko mi się pokazał na oczy 

- Co tam? 

- Leon musimy im powiedzieć, Fran jest na mnie zła 

- Chłopaki na mnie też

- To zaszło chyba za daleko..- powiedziałam i przytuliła się do niego

- Będzie dobrze kochanie - przytulił mnie jeszcze mocniej, a po chwili podniósł mój podbródek i pocałował namiętnie 

- Cudownie - usłyszeliśmy nagle głos Fran i zobaczyliśmy naszych przyjaciół 

- Fajnie się bawicie? Znowu robicie z nas głupich?

- Fran to nie tak 

- A jak? Ile to trwa? 

- Jakiś czas - odpowiedziałam 

- To znaczy? - mówiła już wściekła 

- Prawie 2 miesiące - powiedział Leon 

- Świetnie i nikt o tym nie wiedział - dodała Camila 

- Nie do końca, ja i Fede wiedzieliśmy - odezwała się Ludmiła, widziałam że Fran jest wściekła...

- Jak mogliście nam nic nie powiedzieć?! 

- Fran przepraszam ale dobrze wiesz jak jest..

- Nie wiem, jesteście okropni  

- Francesca daj spokój - zaczęła Ludmiła - dobrze wiesz jak jest musisz jej wybaczyć 

- Ale Tobie powiedziała 

- Ale ja z nią mieszkam, nie gniewaj się na nią, była szczęśliwa a to jest najważniejsze. Jako przyjaciółka powinnaś myśleć tak jak ja

- Daj mi trochę czasu - powiedziała i odeszła, Diego poszedł za nią, reszta bardziej zrozumiała na szczęście i przyjęli nasze przeprosiny, ale wiem że już nigdy więcej ich nie oszukam.