Rozdział 12

Szłam do studio dziś trochę wcześniej bo chciałam przećwiczyć piosenkę 

- O cześć - usłyszałam za sobą, odwróciłam się i zobaczyłam Annę 

- Cześć, co chcesz?

- Chcę porozmawiać o Leonie możemy?

- Nie wiem czy chcę 

- Proszę 

- No dobrze, czego chcesz?

- Chciała bym do niego wrócić i wiem że on też chce do mnie wrócić w końcu spotykamy się od pewnego czasu wieczorami jeśli wiesz o czym mówię 

- Taaak domyślam się- kiedy to powiedziała łzy napłynęły mi do oczu.. czyli jednak byłam zabawką 

- No a skoro on się tak dla mnie zmienił to chcę go odzyskać pomożesz mi?

- Wiesz przepraszam ale nie - powiedziałam i odeszłam od niej już bez słowa... Czyli to prawda Leon i ona na pewno będą znowu razem... 

 

Kiedy weszłam do studia od razu poszłam się przebrać na próbę 

- Violetta możemy pogadać? - usłyszałam jego głos 

- Nie mamy o czym 

- Jak nie mamy? 

- Idź do tej swojej Anny 

- Jakiej mojej co ty znowu wymyślasz?! - Leon podniósł głos 

- nie będziemy tak rozmawiać - chciałam odejść ale złapał mnie za przedramię i to całkiem mocno i pociągnął do siebie 

- Możesz mi powiedzieć o co Ci chodzi?

- Co już wiem wszystko, byłam dla Ciebie tylko zabawką! - krzyknęłam już 

- Słucham?

- Spotkałam się z tą twoją Anną i powiedziała mi jak to ostatnimi czasy spędzaliście wieczory 

- Chyba jej nie uwierzyłaś

- A czemu miała bym nie wierzyć?! Jesteś taki sam jak inni faceci, okropny i chodzi Ci tylko o jedno! - znowu krzyknęłam i wywiązała się pomiędzy nami spora kłótnia, słychać nas było chyba wszędzie bo zlecieli się nasi przyjaciele i zaczęli nas rozdzielać. 

- Co tu się dzieje? - zapytał Maxi - odbiło wam? 

- Chyba jemu - powiedziałam 

- Mi? Spójrz na siebie to ty coś wymyślasz

- O nie 

- Dobra już spokój, albo się ogarniecie albo idziemy do Pablo 

- Dobrze już dobrze ale niech on się do mnie nie zbliża kiedy to nie jest konieczne 

- Jak sobie życzysz - powiedział Leon i odszedł, ja zrobiłam to samo, ale niestety zaraz zaczęła się próba i musieliśmy udawać że wszystko jest w porządku. 

 

LEON 

Anna przegięła kłamiąc Violettcie, nigdy w życiu do niej nie wrócę po tym co mi zrobiła, jest najgorszą osobą jaką kiedykolwiek poznałem, muszę się z nią rozmówić więc po zajęciach postanowiłem się z nią spotkać

- Co ty robisz co?

- Ja nic, o co Ci chodzi?

- Dlaczego okłamałaś Violettę?

- Żeby nam czasem nie przeszkadzała

- W czym?

- Jak w czym, Leon skarbie ja wiem że mnie dalej kochasz 

- Nie! Jesteś najgorszą osobą jaką znałem 

- Dlaczego tak mówisz?

- Po tym co mi zrobiłaś 

- Oj Leon powinieneś mi dziękować zobacz jak teraz wyglądasz, jesteś seksi 

- Daj mi spokój dziewczyna nigdy do Ciebie nie wrócę 

- Leon 

- Nie Anna zniknij z mojego życia i nigdy nie wracaj, zniszczyłaś mi życie po raz drugi ty zawsze będziesz sama nikogo sobie nie znajdziesz jak będziesz tak postępować i wiesz co chyba muszę Ci podziękować za jedno że jestem teraz jaki jestem, bo mam wspaniałych przyjaciół a ty? ty nie masz nikogo i zawsze tak będzie ! - powiedziałem wściekły i odszedłem od niej, wybrałem się na tor motokrosowy żeby się wyluzować, co się okazało nie najlepszym pomysłem będąc w takich nerwach... 

 

ANNA 

Po słowach Leona zrozumiałam kilka rzeczy... ma rację nie mam nikogo i byłam okropna... postanowiłam iść porozmawiać z Violettą wiedziałam gdzie mieszka bo raz przez przypadek zobaczyłam więc poszłam do niej, była bardzo zdziwiona widząc mnie u siebie w pokoju 

- Czego chcesz? I skąd wiesz gdzie mieszkam?

- Violetta przyszłam Cię przeprosić - widziałam że była w szoku - to z Leonem, kłamałam 

- Co dlaczego?

- Chciałam go mieć dla siebie... a teraz wiem że to był błąd powiedział mi kilka rzeczy które niestety są prawdą uświadomiłam to sobie 

- Anno nie rozumiem 

- Wiesz jestem okropna i zawsze byłam... upokorzyłam go kiedyś z resztą nie tylko jego, ale chcę to naprawić dlatego tutaj jestem 

- Wiesz nie spodziewałam się tego po tobie ale przyjmuję przeprosiny 

- Wiesz zasługujesz żeby być z Leonem szczęśliwa on Cię kocha - kiedy to powiedziałam Violetta uśmiechnęła się i podziękowała i kiedy miała coś powiedzieć zadzwonił jej telefon 

~Halo? Co? Ale jak gdzie? Dobrze zaraz będę 

- Coś się stało? - zapytałam bo widziałam że nie za dobrze z nią 

- Leon miał wypadek jest w szpitalu 

- Matko... to moja wina... 

- Nie mów tak ale teraz wybacz muszę do niego jechać 

- Zawiozę Cię mam auto - niechętnie się zgodziła, przynajmniej tak mogę się przydać. Podwiozłam ją pod szpital i odjechałam zacząć zupełnie inne życie z dala od Buenos Aires. 

 

VIOLETTA 

Kiedy odebrałam telefon i dowiedziałam się że Leon miał wypadek wystraszyłam się, przecież on zawsze był taki ostrożny... Anna podwiozła mnie pod szpital i szybko pobiegłam do recepcji 

- Dzień dobry nazywam się Violetta Castillo dostałam telefon że przywieziono tutaj Leona Verdasa gdzie go znajdę? 

- A pani to?

- Jego dziewczyna 

- Dobrze już sprawdzam, tak jest na 3 piętrze na oddziale powypadkowym pokój numer 45 

- Dziękuję - odpowiedziałam i szybko pobiegłam na wskazane przez recepcjonistkę miejsce oczywiście w międzyczasie zadzwoniłam do mamy Leona, nic nie wiedziała o wypadku co dziwne dlaczego dzwonili tylko do mnie? 

 

Po chwili znalazłam się pod odpowiednim pokojem i weszłam do niego, był tam akurat lekarz 

- Dobrze panie Leonie jak na razie wszystkie badania wyszły dobrze, ale musi pan u nas zostać bo nigdy nie wiadomo co przyniesie los 

- Rozumiem 

- Dzień dobry a pani to pewnie Violetta?

- Tak to ja 

- Dobrze że pani jest, pacjent podał panią jako numer kontaktowy, czy powiadomiła pani już rodziców Leona?

- Tak są w drodze 

- Super więc jak się zjawią to niech przyjdą do mojego gabinetu na końcu korytarza 

- Jasne - powiedziałam i lekarz wyszedł, podeszłam do łózka Leona i zobaczyłam go trochę poobijanego 

- Violetta 

- Matko święta Leon co się stało? 

- To nic, byłem trochę zły poszedłem na tor 

- Leon przecież Cię prosiłam żebyś nie jeździł jak jesteś wściekły 

- Tak wiem przepraszam... 

- Rozmawiałam z Anną - kiedy to powiedziałam Leon spoważniał 

- Czego jeszcze od Ciebie chciała?

- Przeprosiła mnie - był w szoku kiedy to powiedziałam- ona mnie tu przywiozła i kazała Ci przekazać że nie już więcej jej nie zobaczysz 

- Jedyny plus tej sytuacji 

- Wiesz może być więcej plusów 

- Słucham? - zapytał jeszcze bardziej w szoku 

- Wiesz Anna przyznała się że kłamała, strasznie Cię przepraszam że jej uwierzyłam..

- Już nic nie mów chodź tu do mnie - powiedział i powoli rozłożył ręce, więc przytuliłam się do niego czuję się bezpiecznie w jego ramionach i mam nadzieję że nic mu nie będzie, podniosłam się delikatnie i patrzyłam w jego oczy on uśmiechnął się lekko przyciągnął do siebie i namiętnie pocałował, oderwaliśmy się od siebie kiedy do sali weszli jego rodzice.